Buradasınız:Anasayfa » Bilgi Kütüphanesi » Bir kara delik sisteminin kalbinde ortaya çıkan şiddetli patlama

Bir kara delik sisteminin kalbinde ortaya çıkan şiddetli patlama

Bir kara delik sisteminin kalbinde ortaya çıkan şiddetli patlama.
Southampton Üniversitesi liderliğindeki uluslararası bir gökbilimciler ekibi, daha önce hiç görülmemiş bir seviyede, büyüyen bir kara delik sisteminin yüksek kare hızında bir filmini oluşturmak için en gelişmiş kameraları kullandı. Bu süreçte bu esrarengiz nesnelerin yakın çevresini anlamak için yeni ipuçları ortaya çıkardılar. Bilim adamları çalışmalarını Royal Astronomical Society’in Aylık Bildirimlerinde yeni bir makalede yayınlar .

Bir sanatçının gözlemlenen özelliklere dayanarak kara delik sistemi MAXI J1820 + 070 olduğu izlenimi. Kara deliğin,
arkadaşı yıldızdan beslediği ve malzemeyi geniş bir ilham verici madde diski haline getirdiği görülüyor.
Kara deliğin kendisine yaklaştıkça , bu malzemenin bir kısmı diskin üstünde ve altında enerjik kalem ışını ‘jetleri’ ile vurulur.
Buradaki ışık Güneş’i bin kez daha fazla gölgede bırakacak kadar yoğun.
[Credit: © John Paice]


Kara delikler yakındaki bir yıldızı besleyebilir ve çok büyük miktarda malzeme biriktirme diski oluşturabilir. Burada, kara deliğin güçlü yerçekiminin ve malzemenin kendi manyetik alanının etkisi sistemden bir bütün olarak hızla değişen radyasyon seviyelerinin yayılmasına neden olabilir. 

Bu radyasyon Gran Telescopio Canarias’daki (La Palma, Kanarya Adaları) HiPERCAM cihazı ve Uluslararası Uzay İstasyonundaki NASA’nın NICER Gözlemevi tarafından yapılan X-ışınlarında görünür ışıkta tespit edildi.
İncelenen kara delik sistemi MAXI J1820 + 070 olarak adlandırılmıştır ve ilk olarak 2018’in başlarında keşfedilmiştir. Kendi Samanyolu’muzda sadece yaklaşık 10.000 ışıkyılı uzaklıktadır. Yaklaşık 7 Güneş kütlesine sahiptir ve bu durum Londra Şehri’nden daha küçük bir alana ayrılmıştır. 

Bu sistemleri araştırmak genellikle çok zordur, çünkü mesafeleri onları çok soluk ve çok küçük görmektedir – yakın zamanda M87 galaksisinin ortasındaki kara deliğin resmini çeken Event Horizon Teleskopu kullanılsa bile. Bununla birlikte, HiPERCAM ve NICER enstrümanları, araştırmacıların sistemden değişen ışığın ‘filmlerini’ saniyede üç yüz kareden daha fazla kayıt ettirerek şiddetli ‘çatırtı’ yakalar ve görünür ve X-ışını ışığını ‘yakalar’.


Southampton Üniversitesi’nden mezun olan ve Hindistan’daki Üniversiteler Arası Astronomi ve Astrofizik Merkezi’nden mezun olan John Paice, bu sonuçları sunan çalışmanın baş yazarı ve aynı zamanda filmi yaratan sanatçıydı. Çalışmayı şu şekilde açıkladı: “Film, gerçek veriler kullanılarak yapıldı, ancak en hızlı fişeklerin insan gözü tarafından ayırt edilmesini sağlamak için gerçek hızın 1 / 10’u kadar yavaşladı. Kara deliğin etrafındaki malzemenin nasıl olduğunu görebiliyoruz. o kadar parlak ki, yıldızın tükettiğini gölgede bırakıyor ve en hızlı titremeler sadece birkaç milisaniyede sürüyor – bu, yüzün Güneş’in çıktısı ve daha fazlası göz açıp kapayıncaya kadar yayılıyor. ”

Araştırmacılar ayrıca, X-ışını seviyesindeki dalgalanmalara görünür ışıkta bir artış eşlik ettiğini (ve tersi) buldular. Ve görünür ışıkta en hızlı yanıp sönmelerin, X ışınlarından sonra bir saniyenin bir kısmını ortaya çıkardığı bulundu. Bu tür desenler dolaylı olarak, elektronların atomlardan uzağa sıyrıldığı aşırı sıcak bir malzeme olan, kara deliğin yerçekiminin kucağındaki derin yapılarda, aksi halde çözmek için çok küçük olan yapıların varlığını göstermektedir.
Bu ilk defa bulunmuyor; Kara delikler barındıran diğer iki sistemde X-ışını ve görsel ışık arasında iki saniyelik bir fark görülmüştür, ancak bu ayrıntı düzeyinde hiç gözlenmemiştir. Bu uluslararası ekibin üyeleri son on yılda bu alanın ön saflarında yer aldı. Southampton’dan Dr. Poshak Gandhi, önceki iki sistemde de aynı kısacık zaman imzalarını buldu. 

Bu bulguların önemini şöyle yorumladı: “Bunu şimdi üç sistemde gördüğümüz gerçeği, bu tür kara deliklerin birleştirici bir özelliği olduğu fikrini güçlendirmektedir. Eğer doğruysa, bu bize plazmanın etrafından nasıl aktığı hakkında temel bir şey söylüyor olmalı. kara delikler çalışır.

“En iyi fikirlerimiz, plazmanın ilham verici ve çıkış bitleri arasında derin bir bağlantıya yol açıyor. Fakat bunlar, Dünya laboratuvarlarında çoğaltamayacağımız aşırı fiziksel şartlar ve doğanın bunu nasıl yönettiğini anlamıyoruz. doğru teoride. ” 

Kaynak: Southampton Üniversitesi [11 Ekim 2019]

Yazar Hakkında

Yazılar sayısı : 189

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

11.774 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Üstüne gidin